ζητάω να με θες…


8c09ff3f87ad1506b2625e84dbf3c390
μυαλό σφηνωμένο, λείπουν τ’ αστέρια.
τ’ άφησα σε σένα;
κάπου με έχασα, αναμετριέμαι ακόμη με την διαδρομή.
φάρμακο γυρεύω γι’ αυτό που άγγιξες.
δεν ξέρω σε τι όρια να σε κλείσω.
των χειλιών μου, τα έσπασες.
μέσα μου περπατάς ιπποτικά, χωρίς σύνορα.
δεν γίνεται λες να σου δίνομαι έτσι;
πέφτω στις λέξεις σου και υποτάσσομαι.
γκρεμίζεις ζωές που δεν έζησα και σε λατρεύω.
αποστέλλω καθρέπτες για να με κοιτάς.
παραλήπτης το σώμα σου, με υπογράφει.
κόκκινο αλκοόλ σε καναπέδες ανίκανους προς διαγραφή λαθών.
αφήνω σημάδια στο μυαλό σου για να με ψάχνεις.
πόσες ανάσες μας χωρίζουν;
μέτρα τες και δωσ’ τες μου σε φιλιά.
κι εγώ θα τα ντύνω με κραυγές.
μικρές, κοφτές και επώδυνες.
ανατριχιάζω στα μάτια σου και στερεώνω φεγγάρια κι απόψε.
κι όσο για το ταξίδι, έβγαλες το εισιτήριο πριν από χρόνια.
απλά δεν ήξερες ότι θα ήταν δικό μου…

επιμύθιο
[ζητάω να με θες. πάρε δικό μου ό,τι δεν πίστεψες. θα το κάνω αληθινό και θα στο χαρίσω. τι άλλο να σου πω; έρωτας γεννιέσαι και μυρίζεις αγιόκλημα. πόση μυρωδιά ξόδεψες για να σε βρω; με άλλη τόση θα ντύσω το κορμί και θα σου παραδοθώ…]
©παπαδημητρίου βασιλική


νύχτα χωρίς σύνορα…


fb78794f578efb2e8d148fc5f87a6bd1
την τρέλα μόνο κατάματα μπορείς να την κοιτάς
χωρίς να κινδυνεύει το κέρμα της πίστης.
ποιο ψέμα λες να έγινε δεσμός
και να μην θάφτηκε στις πιο βαθιές μας επιλογές;
δεν έγινες καλά καλά
αφεντικό στις πολυεθνικές των ονείρων του άλλου
και θες να κυνηγήσεις την χίμαιρα του ‘πάντα’;

άντε παράτα με.

το θεριό του έρωτα
είναι αλήθεια μέσα στην φωτιά,
είναι εγωισμός που σταυρώνεται για ένα φιλί,
είναι δέρμα χωρίς σώμα.

δεν είναι ο έρωτας γρανάζι.
είναι εκείνο το αξόδευτο δευτερόλεπτο της σάρκας
που ενώνει θάλασσα και ουρανό
μωρό μου…

επιμύθιο
[κατέβασα τα ρολά και δεν έχει άλλο φθόγγο το τσιγάρο να κάψει. θα σε φοβόμουν αλλά ποιος αντέχει ακόμη μια νύχτα χωρίς σύνορα;]
©παπαδημητρίου βασιλική


ζήσε το σήμερα…


e9688550f45d6b60db15fd905162bf24
σήμερα είπα να το βάλω στα πόδια.
να φύγω απ’ ότι με δένει μαζί σου.
να πετάξω μακριά όλες τις αλήθειες
και να γίνω ένα πλανόδιο ψέμα.

έβαλα και την συνενοχή
να σε πάρει τηλέφωνο
και να σου υπενθυμίσει ότι δεν ήταν ο όρκος που μας έδεσε.
ότι ήσουν απλά ένα πάθος
που γλίτωσε παρά τρίχα το καλοκαίρι του έρωτα,
ότι σε έδεσα στην πρύμνη των αποφάσεων
μπας και πνιγείς
και ότι στην πρώτη φουρτούνα των λέξεων
το κορμί μου θα ήταν αυτό που σε πρόδιδε.

σήμερα είπα και να σε μισήσω,
να σε σιωπήσω εκουσίως
και να σε γδύσω από τα ‘σε θέλω εδώ…’
μπας και νιώσεις πως είναι να ερωτεύεσαι
χωρίς οίκτο
μέσα στα φεγγάρια των αγγιγμάτων.

απόψε λέω και να σε κάψω
και πάνω στις στάχτες των ρημάτων
θα σου διαβάσω τα ποιήματα των εραστών
που δεν θα άντεχες χωρίς εμένα.
πέθανα βλέπεις τόσα ‘μου λείπεις…’
για να μπορώ να σε λατρεύω.

και όλα αυτά σήμερα
που είπα να το βάλω στα πόδια…

επιμύθιο
[από ένα χθες πως περνάς στο αύριο του έρωτα; θα μου πεις ‘ζήσε το σήμερα’, μα έλα που δεν φτάνει το γαμημένο. δεν φτάνει του έρωτα, μάτια μου, ένα σήμερα, δεν χωράει τίποτα από αυτά που νιώθουμε. είναι πέλαγος ο έρωτας και πώς να τον χωρέσεις σε μια λιμνούλα του χρόνου;]
©παπαδημητρίου βασιλική


έγινε ο καιρός Βαρδάρης…


7878ff527abd740e57338433ccc6bb21

σβήνει ο αέρας.
χαμηλώνει το σώμα.
πηλός το λάθος.
ένα ‘τίποτα’ σαν αγρίμι κατασπαράζει αισθήσεις.
βλέφαρα, κλέφτες της νύχτας.
στόμα, φεγγάρι ατελείωτων γιατί.
κρύβονται οι σκέψεις.
δραπέτης το χάδι.
έρωτας είναι η αναπνοή, που χαράζει την αλήθεια μιας διαδρομής.
πινακίδες αναβοσβήνουν απόψε οι σάρκες που δεν πίστεψαν στο θαύμα που έπλασαν.
έσπασε ο εαυτός και ο καιρός έγινε Βαρδάρης.
ποιος θα άντεχε το δισκοπότηρο;
ποιος θα σκότωνε όλα τα παραμύθια για να μείνει ο δράκος χωρίς πέπλα;
φωτιά το μυαλό και σήμερα.
μην ανησυχείς.
το επίρρημα ‘πάντα’ δεν γονάτισε για σένα μπροστά σου.
για τον θάνατο της σιωπής είπε να το κάνει, ανάβοντας το τελευταίο τσιγάρο τής αμαρτίας του επί γης…

©παπαδημητρίου βασιλική