Επιγραμματικά αληθής…

αν και επτά αλήθειες γραφόμενες, ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού. Η πρόσκληση απ’ το Μοναχικό Αστέρι και απ’ τον Αυτοκρατορούκο. Τους ευχαριστώ και τους δυο. Ελπίζω να φανώ αντάξια των προσδοκιών τους αν και μάλλον αρκετά λιτή η σκέψη μου ίσως τους φανεί. Η λέξη αλήθεια, ετυμολογικά προέρχεται από το στερητικό άλφα και από την λέξη λήθη. Να μην ξεχνάμε, λοιπόν. Δυστυχώς το πράττω συνεχώς και όχι για κάποιες επτά ίσως φορές. Έτσι αδύναμη βρίσκομαι μπροστά σε μια τέτοια καταγραφή. Το μόνο που σκέφτηκα ότι ίσως μπορώ να κάνω, είναι να πω για κάθε ένα από τα επτά γράμματα της λέξης τούτης, μια άλλη λέξη που για μένα όντως πρέπει να στερείται της λήθης.
Άγγιγμα.
Λαχτάρα.
Ηδονή.
Θυμός.
Έρωτας.
Ιστορία.
Αγάπη.
Επτά άτομα δεν θα πω, όπως το συνηθίζω άλλωστε, όποιος θέλει ας πάρει την σκυτάλη-λέξη και ας την τρέξει έως όπου μπορεί…

[Truth Stolen Away by Time
Beyond the Reach of Envy and Discord
paint by Nicolas Poussin]

Ίσως και να απάντησα…

Τι με μεθά; Καλά κατάλαβα; Αυτό πρέπει να γράψω; Αυτό πρέπει να πω; Αντίθετα όπως συνήθως θα πράξω. Θα γυρίσω το παιχνίδι σε πλευρά αντίθετη. Ίσως έτσι σωστότερο νόημα βγει. Για όποιον θέλει και μπορεί. Λοιπόν, θα γράψω τι δεν με μεθά. Απλά. Αντίθετα. Και στα τρία άρθρα…

Η σιωπή. Ο χρόνος. Το δάκρυ.
Η απουσία. Ο πόνος. Το λάβωμα.
Η απώλεια. Ο θάνατος. Το αντίο.
Η έλλειψη λόγου. Ο απόηχος. Το συνονθύλευμα.

Αυτά ίσως να είναι. Κάποια. Λίγα. Που δεν με μεθούν. Που όταν δεν υπάρχουν ίσως και να μεθώ. Δεν γνωρίζω ποιος ήδη έπαιξε. Δεν θα πω ποιος να συνεχίσει. Ευχαριστώ απλά τον Αντώνιο για την πρόσκληση. Ελπίζω να φάνηκα αντάξια της…

 

[Spots Optical Illusion, poster]

Παράφρασης παιχνίδι…

Η Φάβα με προσκάλεσε σε παιχνίδι. Αγαπημένα αντικείμενα το θέμα. Τα μάτια έτρεξαν τον χώρο. Έτρεξαν τον χρόνο. Το μόνο που είδαν είναι βιβλία. Έτσι το μυαλό δεν ήθελε και πολύ να δει τις λέξεις του θέματος αλλιώς. Αγαπημένα αντι-κείμενα. Και έτσι η καρδιά ηρέμησε. Η σκέψη μπήκε σε γνωστά μονοπάτια. Το χέρι άρχισε να αγγίζει πολύ αγαπημένο θέμα. Κείμενα. Λέξεις. Ακολουθούν…

Η μπόρα ~ Αλκυόνη Παπαδάκη
Οπισθόφυλλο
Εγώ δεν ξέρω πολλά γράμματα. Μα όπως κάθομαι τις νύχτες στην αυλή μου και κοιτάζω τ’ αστέρια, σκέφτομαι και μερικά πράματα. Σκέφτομαι λοιπό, τι διαφορά υπάρχει να ‘σαι μέσα στους ανθρώπους ή μέσα στα θερία. Και λέω πως με τα θερία, είναι καλύτερα. Στο κάτω κάτω, αυτά τα ξέρεις. Είναι θερία, λες. Και φυλάγεσαι. Τους ανθρώπους όμως; Μέχρι να πάρεις είδηση τι θεριό έχεις δίπλα σου, σε κατασπάραξε. Πάει. Τους ανθρώπους εγώ τρέμω. Τους όμοιούς μου. Που μιλούνε, που χαϊδεύουνε , που χιχιρίζουνε, που χαιρετούνε. Αλίμονο απ’ αυτούς, Χριστέ μου. Αλίμονο και τρισαλίμονο.

Δολοφονία οργανωμένη ~ Τάσος Λειβαδίτης
Απόσπασμα
Μια δειλή πράξη σου σε κάνει να πεθαίνεις μέσα στους άλλους, με μια συγγνώμη αργοπορημένη πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου. Λίγη περισσότερη σιωπή μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αλάνθαστα, όπως και μια λέξη. Μια κίνηση αδιαφορίας, ένα βλέμμα επίμονο, το κουδούνι που δε χτύπησε, το γράμμα που ήρθε, κάνουν το ίδιο καλά τη δουλεία τους όπως ένα μαχαίρι ή λίγο υδροκυάνιο. Κάθε μέρα, όλες τις νύχτες, 24 ολάκερες ώρες ο φόβος σκοτώνει, η απροδιοριστία σκοτώνει, τ’ όνειρο σκοτώνει, η πράξη σκοτώνει…

Ψέματα η αλήθεια είναι ~ Λένα Διβάνη
Οπισθόφυλλο
Τη ζωή μας την κυβερνάει ο φόβος. Για να τον ξορκίσουμε λέμε ψέματα. Ζωτικά ψέματα. Στον εαυτό μας κυρίως και μετά σ’ αυτούς που αγαπάμε. Για να εξακολουθούν να μας αγαπούν κυρίως. Η Μελίνα πιστεύει πως είναι ακόμα ελεύθερη κι αθώα όπως εκείνο το καλοκαίρι στο Άμστερνταμ. Ο άντρας της είναι περήφανος για την αντισυμβατική σχέση που έχτισαν. Ο εραστής της ελπίζει ότι δεν είναι αναλώσιμος. Ο αδελφός της διακηρύσσει ότι η μόνη γυναίκα που χρειάζεται είναι η Μαρία Κάλλας. Η μάνα της πιστεύει ότι δε γέρασε. Η μπέιμπι σίτερ της δηλώνει επιτυχημένη σεναριογράφος στο Παρίσι. Ο Γιάννης ελπίζει πως δε θα συναντάει πια τους εραστές του στα σκοτεινά σινεμά και θα βγάλει επιτέλους τη ζωή του στον ήλιο. Η αδερφή του είναι σίγουρη πως δε χρειάζεται πατέρα για το παιδί που αποφάσισε να κάνει.
Όλοι λένε ψέματα.
Όλοι τρέμουν τη μέρα που τα ψέματά τους θα σκάσουν σαν καρπούζια τον Αύγουστο και η αλήθεια θα δείξει τα δόντια της.

Τα πράγματα που ζουν απ’ τον χαμό ~ Μάρω Βαμβουνάκη
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Υπάρχει η Συνάντηση. Κι αυτοί οι δύο, εξ αρχής, πέρασαν θαρρετά και με θέληση μαζί στη σπηλιά που άμα μπεις δεν μπορείς πια να κάνεις πίσω. Κάτι σαν ζώνη του λυκόφωτος, σαν εμπειρία θανάτου, σε “νύχτα ασέληνο” αμαρτίας που αλέθει και εξαγιάζει. Από εκεί και πέρα, όλα τα απέξω, δεν θα είναι ποτέ πια όπως πριν. Και να χωρίσουν, και να χαθούν, η μεταμόρφωση δεν θα χαθεί.
Και έτσι αποφασιστικά, επειδή το θέλεις κι επειδή σου χαρίζεται, αρχίζεις να ερωτεύεσαι ανακαλύπτοντας την μοναδικότητα του άλλου. Εκείνο που θα τον κάνει αναντικατάστατο. Καμιά αναπλήρωση μετά, καμιά απώθηση, κανείς αμυντικός μηχανισμός δεν θα σε παρηγορήσει. Κι ας παριστάνεις ότι τον ξεπέρασες, ιδίως τότε.

Ενδεικτικά αγαπημένων κειμένων είναι. Ελπίζω να ανταποκρίθηκα Φαβουλα. Όπως ελπίζω να μου συχωρεθεί και η παράφραση… Τώρα σε ποιους να μεταφέρω τι; Δεν ξέρω. Όποιος θέλει… ας συνεχίσει, αν και μεταξύ μας νομίζω ότι μικρή μου τους κάλεσες όλους!

 

[My Words paint by Gemma Leys]

Η κούπα του Ζορρο…

Η πρόσκληση απ’ την Ζουζούνα είχε μείνει σαν σχέδιο μέσα στο μυαλό.
(Μεταξύ μας δεν ήξερα και τι να διαλέξω, αλλά μην της το πείτε!)
Ήρθε και η πρόσκληση από τον Μελωμένο για την αγαπημένη μου κούπα.
(Αγαπημένη κούπα δεν έχω, αλλά μην του το πείτε και αυτουνού!)
Έτσι όταν η ιδέα μου ήρθε να ταιριάξω τα δύο και να σας δείξω την κούπα του Ζορρο, με άφησε ακόμη και μένα, σπιτσλεςςςς…
(Έχω κάτι ιδέες ώρες ώρες απερίγραπτες, αλλά μην μου το πείτε!)

Έτσι ιδού…

Τώρα για το ποιος θα συνεχίσει την πρόσκληση για τον Ζορρο και για την αγαπημένη κούπα… ε, αυτό είναι ένα θέμα!

Ποιημάτων παιχνιδίσματα…

Παιχνιδίσματα του μυαλού είναι οι λέξεις. Περιγράμματα που οριοθετούν μια διάθεση και η διάθεση που μου ενέπνευσε τούτο το παιχνίδι είναι ποιητική. Να ευχαριστήσω τον Αντώνιο που προσκαλώντας με, μου δημιούργησε αυτό το παιχνίδισμα στο νου και να εξηγήσω ότι αυτό που θα δείτε παρακάτω είναι πρώτον οι δυο φράσεις του Αντώνιου και η σκέψη που μου δημιούργησαν τα λόγια του στο μυαλό, φέρνοντας μου στην θύμηση ποιήματα αγαπημένα, τα οποία και παραθέτω σαν απάντηση. Έπονται ένα απόσπασμα και ένα ποίημα τα οποία έχουν την θέση της γνωστής φράσης αλλά και της προσωπικής. Αυτά θα παραδώσω σε 5 άλλους για να ταξιδέψουν μαζί τους. Ελπίζω να μου συγχωρεθεί το ότι στην θέση της προσωπικής φράσης βάζω τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη, είναι λόγια όμως που θα ήθελε κάθε γυναίκα να της ψιθυριστούν στο αυτί, είναι λόγια τελικά τόσο προσωπικά όσο και η σκέψη της καθεμιάς μας… Έτσι λοιπόν και χωρίς να χρονοτριβώ ας μπω στο καράβι για το ταξίδι του παιχνιδιού αυτού…

 

Ένα πλοίο είναι ασφαλές στο λιμάνι, αλλά δεν φτιάχτηκε για να μένει εκεί. John A. Shedd

Αλέξης Ζακυθηνός ~ Πλοηγός

Με τον αφρό των πλοίων που σάλπαραν χωρίς εμένα,
γράφεται σιγά σιγά το μακρινό ταξίδι μου. Οι πολλοί
νομίζουν πως γεννήθηκα πλοηγός, όμως κανείς αλήθεια
δε γεννιέται, μόνο γίνεται. Γεννήθηκα θαλασσοπόρος
μα η κακή στιγμή μ’ έφερε εδώ, πάνω σε ξένες γέφυρες,
των άλλων τα ταξίδια να ετοιμάζω και να παραστέκομαι
σε ξένους γυρισμούς, γεμάτους μυρωδιά του ωκεανού.

 

Να είσαι σαν το κερί. Να φωτίζεις τον κόσμο και να καις τον εαυτό σου.

Κ.Π.Καβάφης ~ Κεριά

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων.
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω. με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

 

Παραδίδω τα παρακάτω στους Αυτοκράτορα, Γιώργο, Δήμο, Μελωμένο και Ρίτσα…

Λειβαδίτης Τάσος ~ Oι τελευταίοι (απόσπασμα)
Όλα όσα αρνηθήκαμε – αυτό είναι το πεπρωμένο μας.

Οδυσσέας Ελύτης ~ Επίγραμμα
Πριν απ’ τα μάτια μου είσουν φως, πριν απ’ τον έρωτα Έρωτας,
κι όταν σε πήρε το φιλί… Γυναίκα.

 

 

[Poetry paint by G.C.R. Boulanger]

Μαγικοί ανθρώπινοι προορισμοί…

Η πρόσκληση από την Μεγαλειότατη. Αγαπημένοι προορισμοί πέντε τον αριθμό. Παιχνίδι που κυλάει από χέρι σε χέρι. Από μυαλό σε μυαλό. Έφτασε και σε μένα και για αυτό την ευχαριστώ. Βλέποντας το παιχνίδι να εξελίσσεται από όπου περνούσε, ταξίδια σε τόπους μετρούσε. Εγώ θα το γράψω όμως όπως το αισθάνομαι. Όπως αισθάνομαι τον προορισμό, το ταξίδι. Δεν θα βάλω χώρα, τόπο. Θα γράψω μόνο για την αίσθηση του ταξιδιού ανάλογα τον προορισμό…

Το πρώτο μας ταξίδι είναι η γέννηση. Προορισμός μας η ζωή. Διαδρομή μέσα από ένα υγρό περιβάλλον που μας πλαισιώνει και μας θρέφει. Ένας χτύπος καρδιάς που μας δίνει πάντα ένα ρυθμό στην ζωή. Η μάνα, ένας άνθρωπος και ένα ταξίδι, που μας έδωσε ζωή. Χάδι. Βλέμμα. Αγκαλιά…

Επόμενο ταξίδι η μάθηση. Προορισμός η γνώση. Δύσκολη διαδρομή για να φτάσεις. Δύσκολη διαδρομή για να περπατήσεις. Θέλει κόπο αλλά στο τέλος αξίζει. Όχι για τις περγαμηνές αλλά για την κατάκτηση της γνώσης. Για την μάθηση του ταξιδιού και την αξία του προορισμού…

Κάπου εκεί, νωρίτερα ή αργότερα για τον καθένα, ξεκινάει και το ταξίδι της αγάπης. Προορισμός του το ιδανικό. Δεν έχει χάρτες. Δεν έχει δρόμους. Έχει μόνο άγγιγμα. Φιλί. Υποταγή. Έρωτα. Είναι μάλλον το μόνο ταξίδι που δεν θέλεις να φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου…

Ακολουθεί το ταξίδι της ανάσας. Προορισμός του μια νέα ζωή. Ένα δικό σου κομμάτι που θα ξεκινήσει τον δικό του προορισμό. Μια παρακαταθήκη σε αυτό που έρχεται. Μια συνέχεια αέναη του εαυτού σου. Ένα ταξίδι μαγικό και σε χρώματα και σε αρώματα…

Το μεγαλύτερο ταξίδι είναι και το τελευταίο. Προορισμός η επιστροφή. Η τελευταία μας αίσθηση, το στερνό αντίο σε ανθρώπους που αγαπήσαμε. Δυο μάτια κλειστά και η ζωή μας καρέ καρέ σε όλα της τα ταξίδια, με όλους της τους αγαπημένους προορισμούς…

Δεν μπόρεσα να βρω μαγευτικότερους προορισμούς. Μπορεί ίσως να μην ξέρω ακόμη και καλά καλά να ταξιδεύω. Όμως έτσι το αισθάνθηκα το νόημα του παιχνιδιού… Οι πέντε που θα ήθελα να συνεχίσουν είναι:
Αντώνιος
Βασίλης
Γιώργος
Ιωάννης
Μάνος

 

[Unity paint by Monica Stewart]

Η του ιδανικού άνδρα ανάλυση…

Πρόσκληση έλαβα. Είπα να απαντήσω. Το θεώρησα εύκολο και βατό. Θέμα επιλεγμένο. Από εμένα έφτανε μια απλή καταγραφή της άποψης μου. Χαρτί και μολύβι έτοιμα. Έκθεση των πιστεύω μου επί του θέματος. Απαιτείται όμως πρώτα από όλα κατανόηση του θέματος. Ανάλυση των λέξεων.
Το θέμα; Ο ιδανικός άνδρας…
Το άρθρο χάνεται στην πορεία. Μένουν οι δυο λέξεις.
Ιδανικός άντρας. Δηλαδή; Αυτός που βρίσκεται στο ανώτατο επίπεδο της τελειότητας.
Τέλειος άντρας. Δηλαδή; Αυτός που ανταποκρίνεται απόλυτα σε ένα πρότυπο, που δεν έχει ελλατώματα, αδυναμίες, ελλείψεις.
Το αδιέξοδο φανερό. Ανέφικτη η οποιαδήποτε καταγραφή μετά από αυτήν την συλλογιστική. Η λογική μου προσκρούει στην πρώτη ακόμη λέξη. Δεν υπάρχει το ιδανικό. Δεν υφίσταται. Οπότε να με συμπαθάτε κε Σεφ, εγώ δεν δύναμαι να συνεχίσω την πρόσκληση σας…
Οι λέξεις του θέματος μετά από ανάλυση και σκέψη με καθιστούν αδύναμη να γράψω το οτιδήποτε και να το εννοώ κυριολεκτικά…

Το ερωτηματολόγιο και εγώ…

Ευχαριστώ τον κύριο Άρη Δαβαράκη του μπλόγκ Πρόσωπα για την πρόσκληση. Το παιχνίδι μάλλον είναι ήδη γνωστό οπότε προχωρώ άμεσα στις απαντήσεις…

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Να έχω πλήρη αίσθηση του χώρου και του χρόνου…

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Τα χρώματα της ανατολής του ήλιου…

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Σήμερα το πρωί…

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Η επιμονή μου στην σωστή επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων…

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

Γελάω και κλαίω το ίδιο εύκολα…

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Στα λάθη της καρδιάς…

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με καμιά νομίζω… είμαι πολύ συνηθισμένος άνθρωπος για να ταυτιστώ…

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Αυτοί που είναι ακόμη άνθρωποι και το δείχνουν…

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Αυτό που δεν θα κάνω ποτέ. Ένα ταξίδι στο συμπάν…

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Διαβάζω πολύ. Διαβάζω πολλούς…

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Να ακούει την καρδιά του…

12. … και σε μια γυναίκα;

…να ακούγεται η καρδιά της

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Δεν μου έρχεται στο μυαλό κάποιος συγκεκριμένος…

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

Κανένα. Είναι η στιγμή που σιωπώ για να ακούσω την φωνή του νερού…

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Όλα τα βιβλία Φυσικής που έχω διαβάσει…

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Η πόλη των Αγγέλων…

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Van Gogh…

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Το πορτοκαλί του δειλινού…

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Την ικανότητα μου να αισθάνομαι και να το λέω…

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Gin Tonic…

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Που δεν κατάλαβα και δεν έπραξα όταν έπρεπε κάποια πράγματα…

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Την σιωπή των άλλων…

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Να διαβάζω…

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Να μην αντιλαμβάνομαι…

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Δυστυχώς σε καμιά…

26. Ποιο είναι το μότο σας;

Όταν δίνεται εξήγηση, δεν υπάρχει παρεξήγηση…

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Δύσκολο να απαντήσω. Δύσκολο…

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

“Ήσουν δίκαιη…”

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Ανασυγκρότησης…

 

Οι πέντε που θα συνεχίσουν και θα είναι όλες γυναίκες, είναι οι…

Αλκιμήδη
Δελφινοκόριτσο
Λέμον
Ρενάτα
Υφάντρα

Κάθε προτεραιότητα και ένα τραγούδι…

Η πρόσκληση έγινε και εγώ την δέχθηκα. Πως αλλιώς; Ο Οίστρος με κάλεσε να γράψω για τραγούδια που μου αρέσουν και τον λόγο, ο Σεφ-Γκρέκο μου ζήτησε να γράψω για τις προτεραιότητες μου. Έτσι είπα να γράψω και για τα δυο μαζί κάτι όμως σαν τρίπτυχο. Τραγούδι, λόγος, προτεραιότητα. Φυσικά σας ενημερώνω ότι link για να ακούσετε το κάθε τραγούδι δεν θα υπάρχει παρά μόνο για τους στίχους του…

I am a woman in love από την καταπληκτική Barbra Streisand. Το άκουγα μικρή χωρίς καλά καλά να καταλαβαίνω ακόμη το νόημα των στίχων του και έβαλα τότε σαν προτεραιότητα να μάθω καλά Αγγλικά για να καταλάβω τα λόγια του. Αγγλικά έμαθα, το νόημα μάλλον όχι…

My way από τον ανεπανάληπτο Frank Sinatra. Τα αγγλικά τα είχα στο τσεπάκι πλέον, όπως και την ζωή. Πίστεψα ότι θα τα καταφέρω να έχω τον δικό μου δρόμο και μάλιστα το είχα βάλει και σαν προτεραιότητα αλλά μάλλον το τσεπάκι μου τρύπησε και όλα τα έχασα κάπου στον δρόμο…

Αποκλείεται από την φωνή του αγαπημένου μου Τόλη Βοσκόπουλου. Στιγμάτισε όλη μου την ζωή. Όλη και για πάντα. Προτεραιότητα ζωής. Τίποτα άλλο… Μόνο αυτό…

Η ζωή μου όλη σε στίχους του μεγάλου Άκη Πάνου. Για αυτό το τραγούδι δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω ούτε λόγο, ούτε προτεραιότητα… Μιλάει από μόνο του… Εγώ απλά σιωπώ…

Άνθρωποι μονάχοι από την μοναδική φωνή της Βίκυς Μοσχολιού. Λόγος και προτεραιότητα, ένας και μια. Ένα πολύ μικρό χαρτάκι σημειώσεων που έχω. Που γράφει απλά ‘Να μην ξεχάσω να ζήσω…’

Σίγουρα υπάρχουν παρά πολλά τραγούδια που μου αρέσουν. Πολλοί λόγοι που τα έκαναν δικά μου, που έβαλαν τα λόγια τους στα χείλη μου, που τα σιγοτραγούδησα, που έκλαψα και γέλασα μαζί τους. Πολλά. Πολλοί. Μια ζωή τραγούδια. Μια ζωή προτεραιότητες. Δεν χωράνε όμως όλα σε μια κόλλα χαρτί. Δεν χωράνε…

Σκέφτηκα πολύ για να πω πέντε άτομα να γράψουν τραγούδια και πέντε άτομα να γράψουν για τις προτεραιότητες τους. Αδυνατώ. Να με συμπαθάτε και οι δυο που με καλέσατε σε αυτό, αλλά αδυνατώ…

Σας ευχαριστώ που με καλέσατε…
Με τιμήσατε και πιστεύω ότι το ίδιο έκανα και εγώ…

20 λεκτικές προκλήσεις…

Προσκλήσεις από τέσσερις με λέξεις και εγώ τώρα πρέπει να φτιάξω κείμενο με αυτές; Καλά λοιπόν ας στρωθώ γιατί έχω πολύ δουλειά…

Με το φεγγάρι αγκαλιά
Λέξεις: άμμος, μυστικό, καντήλι, πάπυρος, κρασί
Κείμενο: Μου βγήκε κάτι σαν ποίημα…

Έφυγες…

Η άμμος ωσάν πάπυρος ανοίχτηκε μπροστά της
και το κρασί σαν μυστικό μέθυσε τα όνειρα της
Ένα καντήλι έκαιγε μέσα στα σωθικά της
και η θάλασσα εσιώπησε σαν έφυγες μακριά της…

Ο εραστής της ζωής
Λέξεις: ασήμαντο, ετεροχρονισμένο, έξη, ανασκευή, διαχείριση
Κείμενο: Μου βγήκε κάτι σαν δήλωση… Δήλωση ζωής…

Σκληρή απάντηση…

Το ετεροχρονισμένο μιας ζωής είναι πράγμα ασήμαντο ιδίως όταν η έξη της προκύπτει μετά από μια λάθος διαχείριση ή μετά από μια επιβεβλημένη ανασκευή…

Καμηλιέρης
Λέξεις: θάλασσα, υπολογιστής, παρατρεχάμενος, ζαβαλής, έρμαιο
Κείμενο: Μου βγήκε κάτι σαν ευθυμογράφημα…

Απόλυση…

Ο ζαβαλής τα έχασε! Ο υπολογιστής χάλασε και πάλι. Έρμαιο της τεχνολογίας αισθάνθηκε. Σαν παρατρεχάμενος το ήξερε ότι δεν είχε και πολλές ελπίδες μετά και από αυτήν την νέα του αποτυχία. Τα έκανε θάλασσα για ακόμη μια φορά…

Αίολος
Λέξεις: αρχέγονος, παραμύθι, σειρήνα, ανεμοστρόβιλος, έρεβος
Κείμενο: Μου βγήκε κάτι σαν στοχασμός…

Έρεβος…

Ο έρεβος, αρχέγονος ανεμοστρόβιλος της ψυχής. Σειρήνα το σκοτάδι του. Παραμύθι το χρώμα του. Χάος η ζωή του…

Και τώρα οι λέξεις οι δικές μου και οι 5 που πρέπει να συνεχίσουν την αλυσίδα…
Λέξεις: μορφή, θέση, έναρξη, καινός, επισήμανση.
Και οι επόμενοι 5:
Λεμον
Μάγια
Μαύρος γάτος
Πρέζα τι-βι
Παράφωνος