Η Φάβα με προσκάλεσε σε παιχνίδι. Αγαπημένα αντικείμενα το θέμα. Τα μάτια έτρεξαν τον χώρο. Έτρεξαν τον χρόνο. Το μόνο που είδαν είναι βιβλία. Έτσι το μυαλό δεν ήθελε και πολύ να δει τις λέξεις του θέματος αλλιώς. Αγαπημένα αντι-κείμενα. Και έτσι η καρδιά ηρέμησε. Η σκέψη μπήκε σε γνωστά μονοπάτια. Το χέρι άρχισε να αγγίζει πολύ αγαπημένο θέμα. Κείμενα. Λέξεις. Ακολουθούν…
Η μπόρα ~ Αλκυόνη Παπαδάκη
Οπισθόφυλλο
Εγώ δεν ξέρω πολλά γράμματα. Μα όπως κάθομαι τις νύχτες στην αυλή μου και κοιτάζω τ’ αστέρια, σκέφτομαι και μερικά πράματα. Σκέφτομαι λοιπό, τι διαφορά υπάρχει να ‘σαι μέσα στους ανθρώπους ή μέσα στα θερία. Και λέω πως με τα θερία, είναι καλύτερα. Στο κάτω κάτω, αυτά τα ξέρεις. Είναι θερία, λες. Και φυλάγεσαι. Τους ανθρώπους όμως; Μέχρι να πάρεις είδηση τι θεριό έχεις δίπλα σου, σε κατασπάραξε. Πάει. Τους ανθρώπους εγώ τρέμω. Τους όμοιούς μου. Που μιλούνε, που χαϊδεύουνε , που χιχιρίζουνε, που χαιρετούνε. Αλίμονο απ’ αυτούς, Χριστέ μου. Αλίμονο και τρισαλίμονο.
Δολοφονία οργανωμένη ~ Τάσος Λειβαδίτης
Απόσπασμα
Μια δειλή πράξη σου σε κάνει να πεθαίνεις μέσα στους άλλους, με μια συγγνώμη αργοπορημένη πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου. Λίγη περισσότερη σιωπή μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αλάνθαστα, όπως και μια λέξη. Μια κίνηση αδιαφορίας, ένα βλέμμα επίμονο, το κουδούνι που δε χτύπησε, το γράμμα που ήρθε, κάνουν το ίδιο καλά τη δουλεία τους όπως ένα μαχαίρι ή λίγο υδροκυάνιο. Κάθε μέρα, όλες τις νύχτες, 24 ολάκερες ώρες ο φόβος σκοτώνει, η απροδιοριστία σκοτώνει, τ’ όνειρο σκοτώνει, η πράξη σκοτώνει…
Ψέματα η αλήθεια είναι ~ Λένα Διβάνη
Οπισθόφυλλο
Τη ζωή μας την κυβερνάει ο φόβος. Για να τον ξορκίσουμε λέμε ψέματα. Ζωτικά ψέματα. Στον εαυτό μας κυρίως και μετά σ’ αυτούς που αγαπάμε. Για να εξακολουθούν να μας αγαπούν κυρίως. Η Μελίνα πιστεύει πως είναι ακόμα ελεύθερη κι αθώα όπως εκείνο το καλοκαίρι στο Άμστερνταμ. Ο άντρας της είναι περήφανος για την αντισυμβατική σχέση που έχτισαν. Ο εραστής της ελπίζει ότι δεν είναι αναλώσιμος. Ο αδελφός της διακηρύσσει ότι η μόνη γυναίκα που χρειάζεται είναι η Μαρία Κάλλας. Η μάνα της πιστεύει ότι δε γέρασε. Η μπέιμπι σίτερ της δηλώνει επιτυχημένη σεναριογράφος στο Παρίσι. Ο Γιάννης ελπίζει πως δε θα συναντάει πια τους εραστές του στα σκοτεινά σινεμά και θα βγάλει επιτέλους τη ζωή του στον ήλιο. Η αδερφή του είναι σίγουρη πως δε χρειάζεται πατέρα για το παιδί που αποφάσισε να κάνει.
Όλοι λένε ψέματα.
Όλοι τρέμουν τη μέρα που τα ψέματά τους θα σκάσουν σαν καρπούζια τον Αύγουστο και η αλήθεια θα δείξει τα δόντια της.
Τα πράγματα που ζουν απ’ τον χαμό ~ Μάρω Βαμβουνάκη
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Υπάρχει η Συνάντηση. Κι αυτοί οι δύο, εξ αρχής, πέρασαν θαρρετά και με θέληση μαζί στη σπηλιά που άμα μπεις δεν μπορείς πια να κάνεις πίσω. Κάτι σαν ζώνη του λυκόφωτος, σαν εμπειρία θανάτου, σε “νύχτα ασέληνο” αμαρτίας που αλέθει και εξαγιάζει. Από εκεί και πέρα, όλα τα απέξω, δεν θα είναι ποτέ πια όπως πριν. Και να χωρίσουν, και να χαθούν, η μεταμόρφωση δεν θα χαθεί.
Και έτσι αποφασιστικά, επειδή το θέλεις κι επειδή σου χαρίζεται, αρχίζεις να ερωτεύεσαι ανακαλύπτοντας την μοναδικότητα του άλλου. Εκείνο που θα τον κάνει αναντικατάστατο. Καμιά αναπλήρωση μετά, καμιά απώθηση, κανείς αμυντικός μηχανισμός δεν θα σε παρηγορήσει. Κι ας παριστάνεις ότι τον ξεπέρασες, ιδίως τότε.
Ενδεικτικά αγαπημένων κειμένων είναι. Ελπίζω να ανταποκρίθηκα Φαβουλα. Όπως ελπίζω να μου συχωρεθεί και η παράφραση… Τώρα σε ποιους να μεταφέρω τι; Δεν ξέρω. Όποιος θέλει… ας συνεχίσει, αν και μεταξύ μας νομίζω ότι μικρή μου τους κάλεσες όλους!
[My Words paint by Gemma Leys]
