Αλυσίδες του μυαλού…

Εικόνες. Μικρές και άτακτες. Ήχοι. Νοήματα. Προσπαθούν να εισβάλουν ξεκλειδώνοντας. Άλλες φορές και σπάζοντας όποιο εμπόδιο κι αν εσύ προβάλεις. Θέλουν να μας ανασύρουν προς ενός ακράτου καταναλωτισμού την επιφάνεια όπου όλοι θα είμαστε ίσοι. Και το πετυχαίνουν, μάλλον οι περισσότερες, γιατί αλλιώς δεν θα είχαμε γίνει σκλάβοι τους. Νύφες αγνές που θέλουν οπωσδήποτε ένα χάμπουργκερ. Πίθηκοι εγκλεισμένοι που διατυμπανίζουν την ανωτερότητα που προσδίδει ένα καλό κινητό. Αυτοκίνητα λάγνα που επικυρώνουν τους οδηγούς τους. Σκόνες πλυντηρίου που γεμίζουν ευτυχία μια ψυχή. Βούτυρο ιδανικά απλωμένο σε μια φέτα ψωμί, συμβουλή που μόνο μια μητέρα μπορεί να δώσει. Συνδέσεις τηλεφωνικές που σε καθιστούν κυρίαρχο ενός κόσμου. Κρέμες αδυνατίσματος που σου θα προσφέρουν την ηδονή που άρχισε να φθίνει. Αποσμητικά που κάνουν ποθητό όποιο κορμί τα βάλει πάνω τους. Ποτά που σε ταξιδεύουν χωρίς καν να έχεις εισιτήριο. Παγωτά να στάζουν πάθος για κάθε έναν από εμάς. Μιας αλυσίδας εντυπώσεις γρήγορα κινούμενες που στόχο έχουν να αποτυπωθούν και την ανάγκη τους να μας τονίσουν. Το καταφέρνουν. Αρνητικά ή θετικά το επιτυγχάνουν. Ψυχαναλύονται μπροστά στα μάτια μας για να τους μείνει η κάθαρση και εμάς ένα άδειο πορτοφόλι είτε τσέπης είτε ψυχής…

Σταυρόλεξο…

Ανάμεσα σε κτύπους ρολογιού κρύβω τις επιθυμίες μου. Έτσι τις τακτοποιώ εγώ. Κρύβοντας τες. Βάζοντας τες πίσω απ’ το κάθε λεπτό. Ξέρω τι έκρυψα πίσω από τις 10 και 10. Ξέρω τι έκρυψα πίσω από τις 7 ακριβώς. Έτσι εγώ το σταυρόλεξο του μυαλού μου λύνω. Κι αν δύσκολο σου φαίνεται, για μένα εύκολο είναι. Η ζωή μου είναι. Μην πέφτεις στις παγίδες του εύκολου εντυπωσιασμού. Δεν πιάνουν σε μένα. Μπορεί, με λίγες ίσως λέξεις να μιλώ αλλά από πίσω η καθεμιά, άλλες τόσες κουβαλάει. Ότι θέλω φαίνεται. Ένα απλό ρολόι. Ότι θέλω λύνεται. Ένα ακόμη σταυρόλεξο…

Greek Blog Awards!

Ξαφνιάστηκα. Δεν ήταν κάτι αναμενόμενο. Όταν διάβασα σήμερα στον Allu Fun Marx αυτό το περί Όσκαρ θέμα που δημιουργήθηκε, ανακάλυψα ότι είμαι και εγώ στις υποψηφιότητες και μάλιστα σε αυτή των εκ Θεσσαλονίκης μπλόγκ. Δυο απλές επισημάνσεις θα κάνω. Ποτέ δεν ρωτήθηκα. Ποτέ δεν ενημερώθηκα. Δεν είμαι για κόκκινα χαλιά. Ούτε για ευχαριστήριους λόγους. Ασχέτως όμως των επισημάνσεων και για αυτό που λυπήθηκα περισσότερο ήταν για το ότι το μόνο που με χαρακτηρίζει τελικά είναι η πόλη μου. Και όχι ότι έχω κάτι με την πόλη μου. Την λατρεύω. Αλλά να. Μόνο το ‘εκ Θεσσαλονίκης’ μου δίνει υπόσταση; Θα παρακαλούσα λοιπόν να αποσυρθεί το όνομα μου. Και για αυτό τον λόγο αλλά και για έναν άλλο. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά και καλύτερα από εμένα μπλόγκ για να διεκδικήσουν μια θέση.

Ευχαριστώ…

Το κοκοράκι…Volume III

Κόκορας κρασάτος στην γάστρα

Υλικά
1 κόκορας ελεύθερης βοσκής
1 1/2 κιλό κρεμμυδάκια για στιφάδο
1 ποτηράκι (ή και περισσότερο) κόκκινο κρασί εξαιρετικής ποιότητας
Φύλλα δάφνης
2-3 σκελίδες ψιλοκομμένο σκόρδο
Μια χεριά φρέσκο θυμάρι (παίρνουμε μόνο τα φυλλαράκια)
Μια χεριά φρέσκα ρίγανη (παίρνουμε μόνο τα φυλλαράκια)
Μερικές ντομάτες ώριμες
Μια κουταλίτσα κόκκους πιπεριού μισοσπασμένους στο γουδάκι
Αλάτι
Ελαιόλαδο

Ετοιμασία
Πλένουμε πολύ καλά τον κόκορα και τον βάζουμε στο σουρωτήρι με τη κοιλιά κάτω να στραγγίξει. Στη συνέχεια τον σκουπίζουμε με χαρτί κουζίνας τον πασπαλίζουμε με τα αρωματικά και τον μπαχαρίζουμε.
Καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια.
Πλένουμε τις ντοματούλες, τις αποφλοιώνουμε, αφαιρούμε τα σπόρια, τις ψιλοκόβουμε και τις βάζουμε στο σουρωτήρι πασπαλισμένες με αλάτι για να βγουν τα πολλά υγρά τους.
Βάζουμε το λάδι στο τηγάνι και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε το σκορδάκι, σε λίγα λεπτά βάζουμε και τα κρεμμυδάκια. Αφήνουμε λίγο να αλλάξουν χρώμα και ρίχνουμε τον κόκορα.
Σοτάρουμε για μερικά λεπτά το πουλερικό, σβήνουμε με κρασί τονίζω εξαιρετικής ποιότητας.
Μόλις αρχίζει να βράζει πάλι ρίχνουμε τις ντοματούλες μεταφέρουμε τον κόκορα και όλο το μείγμα του τηγανιού στη γάστρα. Ρίχνουμε και όλα τα άλλα μυρωδικά μας.
Σκεπάζουμε τη γάστρα και ψήνουμε κατά τη τέχνη του καθένα μας.
Όταν το φαγητό ετοιμαστεί ανοίγουμε το καπάκι της γάστρας και αφήνουμε να ροδίσει το φαγητό μας και να απορροφήσει τα υγρά του. Που και που περιχύνουμε με το ζουμάκι.
Βγάζουμε το φαγητό από τη γάστρα, κόβουμε τον κόκορα σε μερίδες με το κατάλληλο ψαλίδι και τον σερβίρουμε με ταλιατέλες λευκές!
Περιχύνουμε με τη κρασάτη σάλτσα του. Ρίχνουμε μερικούς κόκκους πιπεριού έτσι ανέμελα και έτοιμο!

 

Η συνταγή είναι από την σελίδα http://www.hungry.gr/ άρα εγώ ουδεμία ευθύνη φέρω! Και αυτό το λέω εντελώς ανέμελα… σαν τους κόκκους του πιπεριού…

 

[Mes Amis paint by Jennifer Garant]

Το κοκοράκι… Volume II

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
θα σ’αγοράσω ενα κοκοράκι
το κοκοράκι κικιρικικι να σε ξυπνάει καθε πρωΐ!

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
θα σ’αγοράσω μια κοτούλα
η κοτούλα κοκοκο το κοκοράκι κικιρικικι να σε ξυπνάει καθε πρωΐ!

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
θα σ’αγοράσω ενα σκυλάκι
το σκυλάκι γαβ γαβ γαβ η κοτούλα κοκοκο το κοκοράκι κικιρικικι να σε ξυπνάει καθε πρωΐ!

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
θα σ’αγοράσω μια γατούλα
η γατούλα νιάου νιάου το σκυλάκι γαβ γαβ γαβ η κοτούλα κοκοκο το κοκοράκι κικιρικικι να σε ξυπνάει καθε πρωΐ!

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
θα σ’αγοράσω ενα προβατάκι
το προβατάκι μπε μπε μπε η γατούλα νιάου νιάου το σκυλάκι γαβ γαβ γαβ η κοτούλα κοκοκο το κοκοράκι κικιρικικι να σε ξυπνάει καθε πρωΐ!

( Παρακαλώ ο σχολιασμός να είναι σοβαρός, αντάξιος του κειμένου! Νταξ;;; )

Το κοκοράκι…

‘Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει…’
αλλά και ένας που λαλάει μην νομίζετε, το ίδιο είναι!
Απ’ την άλλη αναρωτιέμαι, αν δεν θέλεις εσύ να ξυπνήσεις,
τι να σου κάνει το κοκοράκι;

Επίσης…
‘Όπου ακούς πολλά κεράσια, βάστα και μικρό καλάθι…’
άσχετο!

Μπλουμμμμμμ!

Ευτυχώς έχω μεγάλο μπαλκόνι!

–χωράει η πισινούλα, άραγε;-

Ευτυχώς δεν δίνουν ακόμη με δελτίο το νερό!

–πόσα κυβικά θέλει για να γεμίσει, άραγε;-

Ευτυχώς δεν μου τελείωσε ο καφές, ακόμη!

–το σαπούνι όμως καφεΐνης τελείωσε βουρ για Χοντους είμαι!-

Μπλουμμμμμμ!

-κάτι σε flokos μου θυμίζει αλλά ας είναι!-

 

Καλο σ/κ!!!!

Santa Barbara!!

Τα κουβαδάκια μου και στην παραλία γρήγοραααα!
Santa Barbara σου ‘ρχομαι!!!!
Το μπάχαλο ξεκινάαααα…

Παγωτό χωνάκι…

…και με κερασάκι! Αμ, πως;
και επειδή σήμερα το μαγαζάκι έχει κέφια, ακολουθούν ανεκδοτάκια!

Ο Τοτός ρωτάει τον παππού: Κάνεις ακόμη σεξ με τη γιαγιά;
Ο παππούς απαντάει: Ναι, αλλά μόνο “στοματικό”.
Μόνο στοματικό; Τι θα πει αυτό, παππού;
Να, εγώ της λέω: Αει γαμήσου κι αυτή μου απαντάει: Αει γαμήσου κι εσύ!

Η συζήτηση δύο αναρχικών ενώ παίζουν σκάκι:
-Ματ!
-ΝΤΟΥ!

Τρεις Κινέζοι έφυγαν απο την Κίνα και αποφάσισαν να μείνουν μόνιμα στην Αμερική. Αφού τους δόθηκε η αμερικάνικη υπηκοότητα, αποφάσισαν να ‘δυτικοποιήσουν’ τα ονόματά τους για να μην φαίνονται τόσο πολύ κινέζικα. Ο Chu άλλαξε το όνομά του και το έκανε Chuck.O Βu αποφάσισε να το κάνει Buck και ο Fu…. σύντομα απελάθηκε πίσω για την Κίνα…

Η διεύθυνση δεν φέρει καμία ευθύνη, αν εσείς δεν γελάσατε! Νταξ;;;

 

[Ice Cream Dream paint by Laura Jacobson]

Το Θερινό μας μάρανε!

 

Και τι μέρα σήμερα!
Θερινό ηλιοστάσιο… η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου…
Τέλεια…