Το μυαλό του σύμπαντος ή το σύμπαν του μυαλού;

Αρχές κοσμολογίας και κβαντικής φυσικής. Μαθηματικές εξισώσεις απλές όσο και η ανάσα μας. Όσο απλή είναι δηλαδή και αυτή. Ήταν σύμπτωση θα μου πει κάποιος. Δεν υπάρχουνε συμπτώσεις θα του απαντήσω και δεν θα το αναλύσω. Το πέρασμα μου από την Στοά του Βιβλίου ήταν τυχαίο; Μπορεί. Η ανάρτηση για τα μαθήματα του κ. Νανόπουλου κρεμόταν στα μάτια μου. Δεν θα ήταν φυσικό λοιπόν να την αγνοήσω. Και έτσι πήρα και εγώ μέρος. Ήδη είμαστε στο δεύτερο μάθημα από τα πέντε συνολικά. Μια λέξη μόνο μου βγαίνει. Καταπληκτικά. Ακούγοντας τον όλοι εμείς εκεί, νιώθουμε κάθε του λέξη. Το πάθος με το οποίο μεταφέρει την γνώση είναι μοναδικό. Με λέξεις απλές αποδεικνύει αρχές. Καταγράφει αξιώματα. Σημειώσεις δεν κρατώ. Παρά μόνο αισθήματα. Συναισθήματα. Αυτά είναι η πένα μου. Και το μυαλό μου το χαρτί. Είναι μια εμπειρία ανεπανάληπτη. Που ούτε να την φανταστώ μπορούσα. Στοιχειώδη σωμάτια μπροστά μας. Η αρχή της αβεβαιότητας. Η σταθερά του Plank. Η εξίσωση της σχετικότητας. Και όλο το σύμπαν στο μυαλό να καταγράφεται. Και το μυαλό στο σύμπαν να ταξιδεύει…

Επιτέλους…

Αποφάσισε ο χρόνος να με αφήσει λίγο ελεύθερη. Εδώ και παρά πολύ καιρό ο αγαπητός Ροΐδης με είχε προσκαλέσει στο παιχνίδι ‘123’. Μέχρι τώρα δεν μπόρεσα να πάρω μέρος. Πρόσφατα ο Γιώργος με έμμεση πρόταση με κάλεσε να πάρω μέρος στα ‘Ιδιόγραφα’. Είπα να συμπτύξω τα δυο καλέσματα σε ένα. Έτσι έγραψα αυτό που πρόσταζε το πρώτο παιχνίδι, το σκανάρισα και σας το παραθέτω, όπως λέει το δεύτερο…

Παρακαλώ τους αγαπητούς υπευθύνους να έρθουν να το περιμαζέψουν…http://autographcollectors.blogspot.com/

Απλά μια ασύμμετρη ελληνική ψυχή…

Η σημαία μας

Τα λάθη μου μετρώ και απ’ αυτά ξεκινώ. Η κρίση μου μπορεί να μην είναι καθαρή όπως και τα μάτια μου. Δάκρυα τα πνίγουν και τα δυο. Κλαίω για μένα. Για το ό,τι άφησα να συμβεί. Για το ό,τι έδωσα το δικαίωμα σε κάποιους να με φέρουν σε αυτό το σημείο. Τους εμπιστεύτηκα, τι; Α! Μην νομίζετε, απλά πράγματα. Μόνο το μέλλον μου. Μόνο την ζωή μου. Μόνο το οξυγόνο μου. Μόνο τα όνειρα μου. Άρα; Τίποτα. Γιατί έτσι με βλέπουν σαν ένα τίποτα. Σαν ένα χαρτί μέσα σε ένα φακελάκι. Κυριολεκτικά όμως. Αυτό είμαι. Για το ό,τι. Για την υγεία τους. Για την παιδεία τους. Για την κοινωνία τους. Απλά μια ακόμη ψήφος καταμετρημένη. Στατιστικό στοιχείο εταιρίας δημοσκοπήσεων. Έκανα πολλά λάθη. Ναι. Πίστεψα. Ότι αν ο ένας είναι ο καλός τότε ο άλλος είναι ο κακός. Ότι αν ο ένας μου δώσει δουλειά τότε ο άλλος θα μου την πάρει. Ο φόβος είναι μέσο επιβολής. Βολής τους. Μεταξύ των δυο, εγώ. Εγώ να φοβάμαι και αυτοί να βολεύονται. Αλλά ξημερώνει η μέρα του Θεού και η ασύμμετρη απειλή θα βρίσκεται εκεί. Στην κάλπη. Και ένα να γνωρίζετε ‘κύριοι’, πλέον εγώ δεν θα είμαι μέσα στο φακελάκι. Εκεί θα βάλω λίγη στάχτη και αυτήν θα σας ρίξω. Μια ψήφος όλη δική σας που θα μυρίζει όπως και σεις. Ναι. Έτσι θα κάνω. Εγώ θα βολέψω πια τις αξίες μου και τα πιστεύω μου εκεί που τους αρμόζει, μπας και έτσι, εσείς αρχίσετε πια να φοβάσθε…

 

-Μπορεί να είναι λάθος σκεπτικό, λάθος δεδομένα, λάθος όλα, αλλά είναι ότι μου έμεινε και από αυτό πρέπει να ξεκινήσω. Αν όχι εμείς, τότε ποιοι; Οριακά είναι όλα. Χρόνος δεν υπάρχει, σώνεται όπως και το οξυγόνο μας…-

 

29/08/2007
Κρίνω αναγκαίο να κάνω την εξής διευκρίνηση:
Στόχος μου με το άνω κείμενο δεν ήταν να δώσω σε καμία περίπτωση περισσότερο βάρος στην πρόθεση ψήφου, η οποία θα έχει την μορφή του λευκού ή του άκυρου. Δεν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα επιφέρει την οποιαδήποτε λύση. Στόχος μου ήταν να πω κάποια πράγματα που σκέφτηκα, απλά. Δεν είμαι παρά ένας ακόμη πολίτης ετούτης της χώρας. Την πικρία μου εξέφρασα και τίποτα άλλο. Την πικρία μου και την οργή μου για τα λάθη μου. Δεν έχω ακόμη καμία πρόθεση να συντάξω δημοσιογραφικό λόγο. Υπάρχουν ειδικοί για αυτό…
Ευχαριστώ.

Όταν η ανθρωπιά καίγεται…

…πώς να το αντέξεις; Πώς να μην δακρύσεις; Πώς να μην οργιστείς; Πώς να μην ρωτήσεις, γιατί; Γιατί όλα αυτά; Γιατί ανάθεμα με; Καμένη ιστορία χωρίς όρια…

Πάτωμα…

Ώρες πολλές. Κεφάλι σκυμμένο. Σκέψεις πολλές σαν ώρες. Ζωή σκυμμένη σαν κεφάλι. Βαρύ. Ασήκωτο. Το βλέμμα καρφωμένο με τα καρφιά μιας απόφασης. Η απόφαση πάντα έχει καρφιά. Ή καρφώνονται σε σένα ή καρφώνονται από σένα. Άσκηση δύναμης σε επιφάνεια. Επιτήρηση της παρατήρησης ώστε τίποτα να μην χαθεί. Όλα μνήμη ατόφια χωρίς παρεμβολές. Χωρίς παραβολές. Βολές μόνο κατά του εχθρού. Ο εχθρός απλωμένος στο πάτωμα. Πάτωμα απάτητο απ’ την ψυχή. Δεν πρόλαβε βλέπεις να κατέβει τόσο κάτω. Έμεινε εκεί που είναι και το βλέμμα. Έμεινε εκεί που είναι και τα καρφιά. Tο πάτωμα είναι μόνο ο απέναντι. Το μαζί του είναι μέσα σου. Εκεί ορίστηκε να είναι, εκεί το έβαλες, εκεί θα μείνει. Άσχετα με το τι καρφώθηκε από την απόφαση. Άσχετα με το που είναι η ψυχή. Άσχετα…

 

[Caught Between Floors paint by Juarez Machado]

Αντίο…

Καλό σου ταξίδι Πηγή…

 

[Angel paint by Gabriel Scott]

Η θύελλα ~ Γιάννης Αστέρης

Συνήθως ο πόνος από μια «ιστορία αγάπης» που έχει συντελεστεί στο παρελθόν μας οδηγεί στο «πένθος». Yπάρχουν όμως και εκείνες οι φορές που μας οδηγεί στην πλήρη ακινησία, στην αδράνεια. Tούτο είναι το σημείο απʼ όπου ξεκινά H θύελλα. Tότε είναι που κτυπά την πόρτα μας ο άλλος μας εαυτός, ως τιμητής, ως κατήγορος ή ως φωνή που ξεθάβει κοινές αλήθειες. Tότε μας επισκέπτονται οι φαντασιώσεις, οι μνήμες, σκληρές μα και αδιευκρίνιστες συνάμα, εμβληματικές φιγούρες όπως εκείνη της Mητέρας, στο τέλος όμως, οπωσδήποτε Eκείνη, που θα μας βγάλει τον κόμπο απʼ τον λαιμό και θα μας κάνει επιτέλους να μιλήσουμε, να εκφραστούμε, να δούμε τις νευρώσεις μας κατάματα, να αυτοσυνειδητοποιηθούμε.

H θύελλα είναι μια νουβέλα που σε καλεί να τη διαβάσεις με μία μοναχά ανάσα, σα μια μικρή ερωτική ιστορία που μέσα της κρυβόμαστε όλοι μας – όλη αυτή η μεγάλη περιπέτεια που μας ωθεί, ξανά και ξανά, στη δοκιμασία της.

(κείμενο από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Εκδόσεις Ίνδικτος

Αν κοιτάξεις… αν…

Μοιάζουμε ~ Μιχάλης Χατζηγιάννης
… στιγμή συμπαντικής σιωπής

 

[Sleeping Beauties paint by Renate Holzner]

Η επανεκκίνηση του Υπολογιστή των Αντικυθήρων

Την Παρασκευή 15/6/2007 στις 19.00 στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ, θα πραγματοποιηθεί ομιλία προς το ευρύ κοινό, του καθηγητή του Τμήματος Φυσικής ΑΠΘ, κ. Σειραδάκη, με θέμα τον μηχανισμό των Αντικυθήρων. Η ομιλία διοργανώνεται από το ΑΠΘ (Πρυτανεία) και το Τμήμα Φυσικής ειδικά για το κοινό της Θεσσαλονίκης.

 

Όμιλος Φίλων Αστρονομίας
Αλεξανδρείας 113, περιοχή Μαρτίου
τηλ. 2310 423 133

Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…