Μέχρι το τέλος… κι όμως πηγαίνει και πιο κει…

[Μέχρι το τέλος από την φωνή της Νατάσσας Μποφίλιου]
Στις νότες μετράει η σιωπή; Στην ψυχή ταιριάζει το ταξίδι; Τα 30 αργύρια; Εγώ τον τρέμω τον σταυρό είτε είμαι πάνω του είτε τον κοιτώ στα μάτια σου. Καρφιά χρυσά δεν βρήκα καρδιά μου. Ίσως αυτόν τον γαμημένο τον παράδεισο να βρήκα, γι’ αυτό να πονάω ακόμη και πιο εκεί. Ποια προδοσία μπορεί να γίνει μέσα του όμως; Για πες μου;
[Photo found in deviantart.com]
8 Μαΐου, 2009 στο 2:57 μμ
Στον Παράδεισο είναι που γίνονται οι πιο μεγάλες προδοσίες Βασιλική… σε ανύποπτους και καθαρούς τοποχρόνους.
Και τίποτα, ούτε όλο το χρυσάφι του κόσμου, δεν μπορεί να ξεπληρώσει τέτοια θυσία.
10 Μαΐου, 2009 στο 4:12 μμ
Ποιο κει απ’το τέλος?!Να ηρεμήσω ή να τρομάξω?!
21 Μαΐου, 2009 στο 7:07 πμ
προσπάθησα να καταλάβω τις αλληγορίες αλλά, ομολογώ, απέτυχα. Τεχνοκράτης κι εγώ, αλλά ατύχησα να μην δοιθέτω πολλά κανάλια επικοινωνίας με την ποίηση… Τυχερή εσύ που πατάς και στις δύο όχθες…
31 Μαΐου, 2009 στο 2:21 μμ
ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΝΑ ΣΕ ΛΕΝΕ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΙΣΩΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ:
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΟ ΠΑΝ/ΜΙΟ,
ΑΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΟΧΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΎ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.ΑΝ ΟΧΙ ΠΑΛΙ,ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΤΟ ΝΑ ΣΕ ΛΕΝΕ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΙΣΩΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΤΟΥ <> ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
ΙΣΩΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΔΡΟΜΑΚΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΓΝΑΤΙΑ , Η ΝΙΚΗΣ, Η ΜΠΟΤΣΑΡΗ, Η ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Κ.Α. ΓΙΑ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕ ΘΑΈΛΕΓΑΝ…ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΜΟΥ ΨΕΛΙΖΩ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΑ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ ΧΩΡΑΓΕ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ .
<>
ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ……ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ.ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ..