Το enter μιας σιωπής…

entering_to_little_dreams_by_gumusejder

Αταίριαστα πια μου φαίνονται πολλά. Λίγη εγώ μπορεί και να ‘μαι. Πίστεψα όμως, ότι ίσως κάποτε δεν θα πατώ σιωπηλή τούτο το enter της μιας ακόμη καταχώρησης. Της μιας ακόμη λέξης. Του ενός ακόμη κενού χτύπου. Το ρολόι ξες σταμάτα ακόμη κι αν ο χρόνος συνεχίζει να χτύπα. Και δεν είναι ότι του λείπει κάτι. Είναι που ζει μέσα σε μια αβάσταχτη σιωπή. Ένα enter λοιπόν ακόμη. Για όσο κι αυτό μπορεί τα δάκτυλα να το χτυπούν…

[Photo found in deviantart.com]

Μία Απάντηση προς “Το enter μιας σιωπής…”

  1. Ο χρόνος είναι ο μόνος που δεν σταματά… Αυτό το enter μας βρίσκει πάντα πίσω από κλειστές πόρτες που ανοίγουν… πίσω από λέξεις που μαζεύονται σε μια παράγραφο για να δώσουν το δικό τους ολοκληρωμένο νόημα… Συνέχισε να κτυπάς το enter Βασιλική, μην τα βάζεις κάτω… όσο σιωπηλό κι αν είναι υποδηλώνει την απόφαση σου να ανοίγεις τις κλειστές πόρτες και να προχωράς. Καλό σου βράδυ :)

Υποβολή απάντησης