Η συμφωνία…

Θες να σε ξεναγήσω στου μυαλού μου τα υπόγεια; Να σου πω ιστορίες που θα σε κάνουν να με κοιτάξεις με θαυμασμό; Εντάξει λοιπόν, ξεναγός θα ντυθώ. Θα βάλω πάνω μου πρόχειρα δυο μάτια που λαμπυρίζουν υγρά και που καθώς θα σου μιλάω θα αντανακλούν όλο τους το φως ή όσο μπορούν να έχουν πια, σαν φανάρια σε κράνος υπόγειου εκσκαφέα. Θα σου δείχνω με το χέρι μου και όλες μου τις πληγές. Ίσως μερικές φορές πιέσω και το δάχτυλο μου πάνω τους για να τις ακούσεις να φωνάζουν. Μην τρομάξεις όμως απ’ την φωνή τους. Μην τρομάξεις απ’ τα μάτια μου. Ό,τι κοιτώ θα στο εξηγώ. Ίσως διαβούμε δύσκολα μονοπάτια. Να οπλιστείς με θάρρος. Με κουράγιο. Σκόνες θα βρομίσουν τα πεντακάθαρα παπούτσια σου. Ίσως σου δώσω και πανιά να τα καθαρίσεις. Μου έχουν μείνει άλλωστε κάτι ξέφτια. Είναι απ’ τα κομμάτια της ψυχής μου αλλά αυτό δεν χρειάζεται να το μάθεις. Είπαμε, ξενάγηση όχι εξομολόγηση. Μυθοπλασία για εύκολη κατάποση. Απλή καταγραφή. Έτσι είναι αυτά. Θα προχωράω πρώτη και κάθε που θα σταματάω, σταμάτα και συ. Κοιτά έκπληκτος, θαμπωμένος. Θα μου αρέσει και ίσως σου προσφέρω και κάτι παραπάνω. Δώρο εκ της διευθύνσεως. Χριστουγεννιάτικη κάρτα πάντως με ευχές δεν θα είναι. Ό,τι τελειώνει όπως αρχίζει μετά τι ευχές να του στείλεις; Παρακαλώ όμως οι εκδηλώσεις τούτες επιφανειακές να μείνουν, γιατί στο βάθος του μυαλού σου δεν θέλω να ξέρω τι σκέφτεσαι. Δεν με ενδιαφέρει. Δεν είμαι εδώ για τις σκέψεις σου αλλά για μια απλή ξενάγηση. Στο τέλος, προπάντων δεν θέλω χειροκρότημα. Δεν θα σου δείξω δα και το ηλιοβασίλεμα της Οίας. Εκεί χειροκροτάνε. Γαντζωμένοι τουρίστες σε μονοπάτια πέτρινα, θαυμαστές ενός γήινου φαινόμενου απλά. Που αυτοί όμως το ωραιοποιούν. Δικό τους θέμα. Σε πληροφορώ, εντελώς μεταξύ μας, ότι το ηλιοβασίλεμα είναι όμορφο και από μια πρασιά. Και ας το κρύβουν κεραίες που τεμαχίζουν τον ήλιο σε λωρίδες. Όμορφο είναι αν όμορφη ματιά κρύβεις. Επιμένεις ακόμη; Όχι αντίτιμο δεν θα υπάρξει. Εδώ είναι όλα δωρεάν. Δεν πληρώνεις τίποτα. Πλήρωσα εγώ. Ξεναγός του μυαλού σου για να γίνεις, δαπανάσαι εσύ ο ίδιος πρώτα. Το ρήμα πληρώνω σε όλους τους χρόνους του μαθαίνεις να το κλείνεις. Πιστεύω να μην μπερδέψεις το ρ με το γ. Σε πόση ώρα θα τελειώσει; Ανάλογα την διαδρομή. Θες την περιγραφική; Της πρώτης ματιάς που λέμε; Αυτή κρατάει κάποια δευτερόλεπτα. Σαν αντίστροφη μέτρηση έκρηξης. Θες αυτή της περιμετρικής; Δαιδαλώδης στο λέω από τώρα. Εδώ μερικές φορές χάνομαι κι εγώ. Είναι πιο πλούσια σε εκθέματα αλλά αυτή κρατάει κάποιες χιλιάδες εκατομμύρια δευτερόλεπτα παραπάνω. Ό,τι θες εσύ. Όσο χρόνο έχεις. Όσο αντέχεις. Εγώ τα έχω συνηθίσει τα δευτερόλεπτα και πια δεν με αγγίζουν. Εκτός από κάτι βράδια αλλά δεν είναι του παρόντος. Παρελθόντος ναι, παρόντος όχι. Λοιπόν; Τι αποφάσισες; Θες ξενάγηση;

[Photo found in deviantart.com]