Ο φάρος…

Στιγμές εκνευρισμού μικρές, πυκνές,
φορές που και θολές θα τις έλεγες.
Κι όμως αφαιρέθηκαν και αυτές,
όταν πάνω σε λιτά σιδερένια κάγκελα περιφράχθηκαν.
Περιουσιακό στοιχείο πλέον αποτελούν,
όπως τόσα και τόσα αλλά συμπαγή υλικά,
που σε καιρό ειρήνης θέλησες να αγοράσεις.
Και θυμού κινήσεις επίσης,
σαν αναλαμπές ενός φάρου μεσοπέλαγα,
κοπής παλιάς φουρτουνιασμένης μνήμης.
Που αναμένει το ναυάγιο του κι αυτός,
από κύματα υπόστασης αμφίστομης.
Ναυάγιο, τόσης απουσίας μετρημένης,
όσης και των βουλιαγμένων σταγόνων του.

[Lighthouse Poster]