Κι αν μπορείς…

 

Άγγιξε με. Πάρε στα χέρια σου τα κλειδιά μου και σπάσε τις σιωπές μου. Κοίτα μέσα μου χωρίς να δειλιάσεις. Φύσηξε μου την ανάσα σου. Διέλυσε όλους τους ιστούς που μέσα μου φωλιάσανε. Τίναξε με σαν πυροτέχνημα. Κάνε με να κοκκινίσω σαν ρόδο που το χάριζαν για πρώτη φορά. Χάρισε μου όσο οξυγόνο θέλει για να αναδυθώ. Φτιάξε μου ένα φως εκτυφλωτικό. Στήριξε τα φύλλα της καρδιάς μου και φιλί το φιλί μέτρησε τα. Πλύνε με κάτω από μια βροχή ηδονής. Τύλιξε με πάνω σου σαν δεύτερο δέρμα ζωής. Σφύριξε με σαν ήχο αγαπημένο ανάμεσα στα δόντια σου. Παράδωσε με σ’ έναν ουρανό χτύπων μιας φλέβας που καίει. Δώσε μου ότι σου αξίζει να δώσεις. Περπάτησε με ως το πάντα που συνήθως σκοτώνει. Πίστεψε με σαν Θεό. Κι αν, κι αν μπορείς αγάπησε με…

[Femme a Colombe paint by Tamara de Lempicka]