Στο μεταίχμιο του χρόνου…

Τα χέρια πονάν από καιρό, ίσως και από τον καιρό, δεν θα έπρεπε λοιπόν ασκόπως να κουράζω κορμί και μυαλό, μια φορά θα ήταν πρέπουσα δεν λέω αλλά και καθόλου αισθητή η απουσία δεν θα γίνει εφόσον η φωνή τελικά μόνο μέχρι μέσα ακούεται και ο ουρανός έτσι σιωπά και αυτός συγκαταβατικά, να μου πει τι; μην το κάνεις; δεν είναι σωστό; και γιατί να ξέρει αυτός απ’ τα σωστά και τα πρέποντα; επειδή ψηλά βρίσκεται δικαίωμα δεν έχει περισσότερο από εμένα που ψάχνω σε σκουπίδια να βρω κομμάτια παζλ, γιατί κάποιος κάπου κάποτε τα πέταξε εκεί για να μπορέσω εγώ μετά να τα ψάξω, ίσως επειδή ήξερε ότι πάντα έψαχνα εκεί που έπρεπε, μέσα σε άμετρες σκέψεις που από λόγια παλιά έγιναν ζωή και τώρα την βλέπω να θρυμματίζεται σιγά σιγά, μένουν κανά δυο κομμάτια άφαντα αλλά να, κοίτα ένας κουβάς πιο δίπλα είναι, καλό μέρος δεν λέω, σε καλή περιοχή, καθαρή και περιποιημένη, κοίταξα εκεί αλλά δεν βρήκα, τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά, αυτός που δίπλα μου όμως πέρασε κρατούσε δυο κομμάτια που βλέποντας τα κατάλαβα ότι από μένα δεν λείπανε έτσι λοιπόν ας προσχωρήσω με δυο λειψά κομμάτια, στο μέρος της καρδιάς και του μυαλού είναι, πόσο μπορεί ελλειπτικά να φαίνονται; θα γίνει τελικά η επιθυμία έλος για τις λέξεις μου; το σκέφτομαι δεν λέω αλλά ίσως καλό θα ήταν να βρω και αυτά τα δυο τελευταία κομμάτια και μετά, είμαι δεν είμαι ούτως ή άλλως διαφορά καμιά…

[All by myself από την φωνή της Shirley Bassey]
[Jigsaw Puzzle poster]