Πεπρωμένου ευχή…
Από το μέσα των χεριών η ανατριχίλα. Ως το κεφάλι προχωρά. Ο ήχος είναι στο σβέρκο μου και με πονά. Δεν θέλησα τίποτα άλλο. Μόνο αυτό, που να το πω πια δεν μπορώ. Η λέξη δεν θέλει να ειπωθεί. Για τούτο ευθύνη δεν έχουμε καμιά; Αν τύχει και έρθει ο Αη Βασίλης από σένα πες του ότι εγώ δεν θέλω τίποτα. Μου έδωσε ότι ήταν. Να μην περάσει. Κλειστά θα είμαι. Την ευχή μου την έκανα αλλού και λόγος δεν του πέφτει κανένας. Τι ζήτησα; Να γράφεται πια χωρίς ήττα η ζωή μου…
[Το πεπρωμένο από την φωνή του Γιώργου Νταλάρα]
[Life in a Wish Bowl paint by Samy Charnine]
21 Δεκεμβρίου, 2007 στο 11:13 πμ
Αφού όλοι έχουμε γραμμένο που το λένε πεπρωμένο
και δεν μπορούμε να διαβάσουμε τι λέει παρακάτω
δεν ξέρουμε τι θα μας φέρει η νέα μέρα!
Έτσι δεν είναι… Βασιλικί;
Καλή σου μέρα μικρί!
26 Δεκεμβρίου, 2007 στο 10:17 μμ
Σε τί θεό πιστεύεις και που στο διάολο κάνεις τις ευχές και τις προσευχές σου για ζωή χωρίς ήττα -ες; Ελπίζω να μη παίζεις ναρκισσευόμενη μόνο με τις λέξεις… Γιατί είσαι πολύ όμορφη σ’αυτό που κάνεις.
Τις ευχές μου σε κάθε περίπτωση για μια όμορφή χρονιά και μια ζωή με πλούσιο απολογισμό.
28 Δεκεμβρίου, 2007 στο 6:07 μμ
@αντωνιος
σε τουτο το ποστ δεν ηταν να απαντησω…
το κανω ομως γιατι πρεπει να πω δυο λογια στον κυριο γιανκο…
να με συμπαθας…
@γιανκος
καταρχην καλως ηρθατε…
επειτα να ανταποδωσω τις ευχες σας…
ομως σας παρακαλω θα μπορουσατε να μου εξηγησετε τι εννοειτε με ολο το υπολοιπο σχολιο σας; ετσι για να ξερω τι στο διαολο λεμε εδω μεσα…