Ποτέ μου δεν πίστεψα στην περπατησιά μου. Ποτέ μου. Νόμιζα ότι χωρίς βήματα γεννήθηκα. Και ότι πουθενά δεν πήγαινα. Ότι κύκλους έκανα. Ότι στο ίδιο σημείο βρισκόμουν. Ότι τον ίδιο αέρα πάντα ανάσαινα. Λάθος έκανα. Μακρύτερα από ότι μπορούσα είχα φτάσει τελικά. Στο τέλος του κόσμου που έκτισα, περπάτησα. Μια διαδρομή, μια ζωή. Και όταν είδα ότι στην αρχή ξαναέφτασα, τα έχασα. Τα βήματα μου τότε όλα φάνηκαν ένα ένα. Πολλά μαζί. Πετραδάκια μικρά, ενωμένα. Πατημασιές. Ίχνη. Με έφεραν εκεί που να το πιστέψω έπρεπε. Παιχνίδι μαζί μου έπαιξα; Τι να πω; Τώρα είναι αργά. Να έβλεπα καλύτερα έπρεπε. Τι να μην δω με έκανε; Με τι τύλιξα τις εικόνες μου; Γιατί να συμπλήρωσα έτσι τα κενά τους; Τι πίστη με οδήγησε να μην πιστεύω; Φόβος;
‘Με τέτοιο εγκέφαλο ξεκίνησαν οι προγονοί μας να φτιάξουν ένα κόσμο όπου να μπορούν να διαμορφώνουν τους όρους χρήσης του εγκέφαλου τους σύμφωνα με τις δικές τους ιδέες. Το πόσο συχνά πήραν λάθος δρόμο το γράφουν τα βιβλία Ιστορίας.’
Το της παρένθεσης κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο ‘Οδηγίες χρήσης ενός ανθρώπινου εγκέφαλου’ του καθηγητή Νευροβιολογίας Gerald Huther.
[Silhouette of Head with Gears for a Brain poster by Highbridge]
Το παρελθόν μπορεί να χάθηκε να προσπέρασε, με λάθη πολλά να γέμισε.
Τη γνώση κανείς δεν την έχει κτήμα του παρά μόνο στο παρόν για το πριν και στο μέλλον για το τώρα…
Δεν είναι όμως αργά ούτε για άσχημα ούτε για καλά… και αυτό λέγεται ζωή!
Η πίστη για ευτυχία μας ωθεί μπροστά…
Καλή σου μέρα μικρή!
aaaax aftos o fovos. opu k na pao. ton vrisko sinexia mprosta mu alla megalonontas xani ti dinami tu.
k apo ta lathi mathenume tosa polla vasiliki.
prospatho na ta vlepo os efkeries gia na ginome kaliteri
kalo savatokiriako
Kυκλος..Ολα κυκλος………
Υπέροχο. Πολύ ωραίο. Μου έλλειψαν πράγματι αυτά τα κείμενά σου.
@αντωνιος
για ευτυχια, ε;
@ταξιδευτης του φεγγαριου
στο ευχομαι ετσι να ειναι…
@καβειρος
ετσι…
@δημος
καλως ηρθες… και παλι…