Μαύρες γραμμές…
Κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει ποια σκέψη κυριαρχεί. Η ευμετάβλητη διάθεση της εικόνας δεν άφηνε και πολλά περιθώρια. Πήρε στα χέρια το εγώ και το μελετούσε. Το κοιτούσε. Του μιλούσε. Απλά και καθαρά. Το μόνο χάδι όμως που μπορούσε να δοθεί ήταν τούτο των φτερών μιας πεταλούδας. Ας είναι. Αρκεί…
Ισορροπίας απόφαση. Και είναι το κλειδί για τούτη την φάση…
Τελικά ναι. Μια μαύρη γραμμή φτιάχνει το άσπρο σε χαρτί. Ετοιμάζει τον χώρο για να βολευτεί η σκέψη. Για να απλωθεί. Για να ζήσει. Όταν κάτι απλά στον χώρο υπάρχει, αναλώνεται. Φθείρεται. Θέλει θέση. Θέλει τα τετραγωνικά του. Εκεί για να γείρει. Εκεί για να μείνει και να ονειρευτεί. Και όσες γραμμές του μένουν για να γεμίσει…
[Butterfly on Book photo by Cora Büttenbender]
30 Οκτωβρίου, 2007 στο 6:43 μμ
Μαύρες γραμμές… Και σκέψεις; Ένα βιβλιο, μια ζωή. Μια πεταλούδα, μια στιγμή. Πού απλώνεται στο χώρο φτεροκοπώντας ονειροπόλα. Καλό σου βράδυ
30 Οκτωβρίου, 2007 στο 10:31 μμ
Ωρες ωρες μου φαινεσαι καλυτερη από τον μεθυστακα τον Πεσσοα, καλή μου
30 Οκτωβρίου, 2007 στο 10:57 μμ
πόσο δίκιο έχεις!
αν δεν υπήρχε το μαύρο πως θα βλέπαμε το άσπρο;
καλό σου ξημέρωμα
30 Οκτωβρίου, 2007 στο 10:58 μμ
Τελικά μάλλον κάποια από τα καλύτερα post που διαβάζω είναι αυτά που δεν μπορώ και δεν έχω κάτι να κομίσω για να σχολιάσω. Να ‘σαι καλά καληνύχτα.
31 Οκτωβρίου, 2007 στο 11:42 πμ
Εξαιρετική γραφή Βασιλική…
Ανάμεσα στο λευκό και στο μαύρο χρωματίζεις σκέψεις, διαθέσεις, με το Εγώ να κινείται σε άσπρη γραμμή αφήνοντας μαύρο αποτύπωμα.
Καλή σου μέρα
31 Οκτωβρίου, 2007 στο 2:40 μμ
@βασιλης
επιγραμμα φανταζει αυτο που εγραψες…
@ριτσακι
λες ενα ποτηρακι να μου εκανε καλο; χμ!…
@μελωμενος
η αντιθεση επιφερει το οριο της θεσης…
@αποστολος & αντωνιος
ενταξει… ενταξει… με κανατε και κοκκινισα…