Η του μαζί ανατομία…
Ανατομικά ο Χρόνος παρουσιάζει τα εξής φαινόμενα. Στην αρχή φανερώνεται ένας μολυβένιος ουρανός. Οι αρτηρίες των ωκεανών φωτίζονται εκτυφλωτικά. Μαύρα πουλιά οι περιφερόμενοι αναστεναγμοί. Σκιές οι θλίψεις των νεκρών. Το χρώμα γίνεται βαθυπράσινο. Μιά κόκκινη κηλίδα από αίμα στο βάθος μεγαλώνει. Μιά κραυγή. Το σχήμα εξαφανίζεται. Και μένει τέλος η απορία των καθηγητών μπροστά σε μία κατάμαυρη πλάκα ακτινογραφίας. Ο σκελετός του Χρόνου δεν έχει φύλλο. Είναι άντρας και γυναίκα μαζί…
απόσπασμα από την ενότητα ποιημάτων ’Ανασκαφές στο Ζυγό’
Μάνος Χατζιδάκις
[Couples Poses II paint by Christian Choisy]
12 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 8:52 μμ
Χρόνος. Ο μόνος μας πραγματικός σύντροφος στην ζωή. Ένας σύντροφος-δείμιος.
12 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 9:06 μμ
πέρασα να σου αφήσω ένα φιλάκι….
για τον χρόνο δεν έχω κάτι να πω.. ποτέ δεν τα πηγαίναμε καλά…
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 1:09 πμ
Συγκλονιστικος και ο πινακας… Γλυκο φιλί
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 6:24 πμ
καλημέρα κερασάκι μου…
(χρόνος;;; αυτές τις μέρες δεν γνωριζόμαστε με τον κύριο-γρουμφ!)
Φιλί.
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 8:44 πμ
τί σε κάνει τόσο σίγουρη πως ο χρόνος είναι υπαρκτός
καλημερα
φιλιά
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 10:07 πμ
Σαν Άντρας και Γυναίκα, σαν Γέρος και Παιδί
μοιάζει ο Χρόνος όταν του δίνουμε “ζωή”…
Γιατί χωρίς εμάς… δεν ζει!
Καλημέρα μικρή
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 12:42 μμ
το σχολιο μου
……………………………………..
καλημερα βασιλικη μου
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 12:54 μμ
… είμαστε “ένα”. φιλιά καλημέρες
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 12:59 μμ
Αγαπημένος Χατζιδάκις….
Καλημέρες!
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 1:02 μμ
Ανδρας και γυναικα μαζι…..Ερμαφροδιτος……Η αρχη ολων…….
Ο καλλιτερος και πιο αληθινος εραστης……..
Με μια ανατομια απλη ,αλλα μεγαλιωδης…..
Αλλωστε,τα πιο απλα,ειναι και τα μεγαλιωδη….
Οπως η αντομια των μονοκυταρρων οργανισμων…
Καλη σου μερα!
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 1:32 μμ
ο χρόνος …ε;
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 2:17 μμ
Πότε θεωρείς ότι περισσεύει και πότε πως είναι τόσο λίγος…
Ανάλογα με τις διαθέσεις μας πάντα…
Καλησπέρα Βασιλική
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 2:19 μμ
Σε μένα φτάνει μονον η κραυγή για πολύ προσωπικούς λόγους
καλημερα Βασιλικουλα μου απιθανη!
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 4:21 μμ
Kαι η απαγγελία του ίδιου, υποθέτω..
13 Σεπτεμβρίου, 2007 στο 5:29 μμ
@χαρης
εγω πιστευω οτι ο πραγματικος μας συντροφος στην ζωη μας ειναι το μυαλο μας… αυτο μας δινει την αισθηση της υπαρξης μας…
@δελφινοκοριτσο
και γω μην νομιζεις… το ιδιο…
να σε προσεχεις…
@φαβα
ναι… πιστευω οτι ταιριαξε στα λογια του…
@πατατακι
ολα θελουν τροπο… και συ τον εχεις!
καλη ευκολια…
@αλκυονη
αν ειμαι εγω… ειναι και κεινος…
να ‘σαι καλα…
@αντωνιος
συμφωνω…
@μωβουλα
αγκαλια δινω στην σιωπη σου…
καλη παρεα, δεν νομιζεις;
@ζουζουνα
με προσοχη ομως στα ορια των δυο…
@μεγαλειοτατη
καλως το, το μικρο μας…
@καβειρος
μα τα απλα ειναι μεγαλειωδη!
@μελωμενος
ναι… αυτος…
@σταλαγματια
θεμα αντιληψης…
@ριτσα
ολα μεσα μας ειναι… και οι ερωτησεις αλλα και οι απαντησεις…
τις ξερεις…
@μαριλενα
μικρη μου δεν καταλαβα τι εννοεις…
θα μου πεις σε παρακαλω;