Πόσα ερωτηματικά;
μεγάλωσαν οι μέρες. κι οι νύχτες όμως ξαφνικά. πως γίνεται αυτό; πως γίνεται; πως μεγαλώνουν οι αγάπες κι οι έρωτες ταυτόχρονα, πως γίνεται να ζούμε και να πεθαίνουμε μαζί; λέω πάλι για όνειρα μέσα σ’ όνειρα, για φεγγάρια στον ήλιο μέσα, για σκοτάδι ευγενικό μέσα μου μέρα μεσημέρι. μήπως οι μέρες μόνο χωράνε τις νύχτες μου, της ζωής μου τον απλό θάνατο; μήπως αλλιώς δεν γίνεται; μήπως αλλιώς δεν μ’ αρέσει;
απόσπασμα από το βιβλίο Όλων οι ιστορίες του Σωτήρη Κακίση
Εκδόσεις Ερατώ
[Cupid Asleep]
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:05 πμ
Πολλες καλημερες!!!
Κατι μου λεει οτι θα παω να αγορασω το βιβλιο απο το οποιο πηρες το αποσπασμα…
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:18 πμ
Πόσα ?
Καλημέρα μικρούλα μου
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:20 πμ
οι μέρες χωράνε τις νύχτες
και η αγάπη τον έρωτα
κι εσύ δώσε χαρά στην λίπη
εκεί που ο κόσμος λείπει!
στιχάκι από κλασικό ημερολόγιο τοίχου!
μια όμορφη καλημέρα να έχεις!
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:21 πμ
Καλημέρα!
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:45 πμ
Πολλά ερωτήματα… Εγώ πάντως μεγαλώνω παρέα με τα παιδιά μου…
Και γενικά μαθαίνουμε κάθε μέρα…ως τα βαθιά μας γεράματα….
12 Ιουλίου, 2007 στο 11:51 πμ
@πρεζα τι-βι
ειναι ιδιομορφο αναγνωσμα… θα σ’ αρεσει, νικο…
@τρελοφαντασμενη
εμενα ρωτας;
αναρμοδια για να απαντησω…
@μελωμενος
τι πιο ομορφο απο το κλασσικο…
@γλυκοπατατονατασσακι
καλημερα και απο δω!
@μανος
εγω μεγαλωνω μονη μου… ισως για αυτο και τοσα ερωτηματικα…
12 Ιουλίου, 2007 στο 1:09 μμ
λεω για νυχτες γεμάτες ελπίδα, λέω για πρωινά χωρίς περισσιο φως, λέω για περπατήματα χωρίς βηματισμό, λέω για λογισμούς ασσύμετρους, λέω για τη ζωή που με ορμηνευει δίχως να μπορεί στάλα να με προστατευει
Βασιλική, γεια
γυρισα για μια μερα στην Αθηνα και φευγω να μαζεψω εικόνες, πολλές εικόνες συντροφιά για τις νύχτες, εικόνες ελπίδας
ριτς
12 Ιουλίου, 2007 στο 1:54 μμ
Όλο ερωτήσεις είσαι κακιασμένο δαχτυλάκι…
Μα γιατί όλα πρέπει να τα βάζεις μέσα σε κάτι άλλο;
Μήπως για να μπορείς να τα δείχνεις πιό εύκολα όλα μαζί;
>:)
12 Ιουλίου, 2007 στο 2:10 μμ
από τα πολύ αγαπημένα μου!
από πολύ αγαπημένες μου εκδόσεις!
12 Ιουλίου, 2007 στο 3:42 μμ
Όμορφο βιβλίο πρέπει να ναι!
Καλησπέρα, κούκλα μου! 
12 Ιουλίου, 2007 στο 4:22 μμ
Καλησπέρα!!!! χμμμ μου φαίνεται ότι θα το πάρω το βιβλίο… μου αρέσουν αυτές οι ερωτήσεις… για τις απαντήσεις δεν ξέρω…Σε φιλώ!
12 Ιουλίου, 2007 στο 5:09 μμ
Πολύ καλό. Γεμάτο ερωτήσεις που τόσο δύσκολα απαντιώνται.
12 Ιουλίου, 2007 στο 6:39 μμ
μπήκα προσεκτικά με το δεξί και άκουσα και αυτό το απόσπασμα της Κικής Δημουλά και έβαλα και Αυτόν να το ακούσει, αλλά πρωί πρωί δεν του κανε και τόσο εντύπωση…..
υγ ακόμα γελάτε με το όνομα μου?
12 Ιουλίου, 2007 στο 7:42 μμ
Πόσα ερωτηματικά; Όσα χρειάζονται και όσα αντέχουμε…
Τα διαβάσματά σου Βασιλική είναι ένα κι ένα…
12 Ιουλίου, 2007 στο 9:40 μμ
όταν το φως της μέρας χωράει το σκοτάδι της νύχτας,
οι μέρες γίνονται σκοτεινές,
και τα βράδια παραμένουν στο σκοτάδι…
και προσπαθείς να φωτίσεις τα βράδια σου,
με το φως της μέρας το σκοτεινό…
και χάνεσαι στην προσπάθεια…
και χάνεσαι στο σκοτάδι…
φως αγαπημένη μου, περισσότερο φως…
την καλησπέρα μου…
13 Ιουλίου, 2007 στο 8:45 πμ
Όνειρα μέσα στα όνειρα και αλήθειες που ζουν μόνο στις αλήθειες. Γι αυτό σου λέω Βασιλική, πες καλημέρα, αγάπησε αυτή μόνο. Ασε τα ερωτηματικά και τις αμφιβολίες. Πονάνε. Καλημέρα, απλά καλημέρα. Καλημέραααα
13 Ιουλίου, 2007 στο 10:16 πμ
Όποιος ερανίζεται, σώζεται;
Καλό Σας ΠΣΚ
13 Ιουλίου, 2007 στο 10:44 πμ
Κάθε νύχτα που πεθαίνεις σου υπόσχεται οτι το πρωί θα αναστηθείς ξανά!
Μικρή ή μεγάλη νύχτα, μικρός ή μεγάλος θάνατος δεν μπορεί να αντισταθεί στη ζωή του πρωϊνού, στις ανάσες του ήλιου.
Κι αν τα σκοτάδια μέσα σου σε τυρρανούν το φως τα λούζει και τα κάνει όλα να είναι ευγενικά.
Καλημέρα Βασιλική.
13 Ιουλίου, 2007 στο 10:44 πμ
@ριτσα
καλο σου ταξιδι…
χαρηκα που περασες να πεις ενα γεια!
@καμηλιερης
ποιος ξερει… μπορει…
@envain
ναι; χαιρομαι εγω διπλα τοτε για του γουστου την ταυτιση…
@ρενατα
ειναι κοκκινο μου μηλο! καλημερα και σε σενα!
@ειρηνη
ο,τι διαβαζει κανεις, καλο ειναι!
να το παρεις μικρη μου…
@δημος
αυτο θα με φαει δημο… παντα κανω αναπαντητες ερωτησεις…
αρα; τι μπορει να διαβαζω κιολας; κατι με ερωτησεις αναπαντητες…
@τσαπερδονα
καλως ηρθες…
ποιος ειναι ο Αυτος; γιατι δεν του αρεσε η Δημουλα; πρωι πρωι, δηλαδη;
υγ: ακομη…
@νεφελωμα
οσα αντεχουμε; βαρεθηκα να το ακουω αυτο…
τιποτα δεν αντεχουμε…
αστο… θυμωμενο θα μου βγει, οποτε ας σταματησω εδω…
@γιωργος
…
@βασιλης
εσυ αυτο που λες το κανεις;
αν ναι… χαιρομαι…
εγω δεν μπορω…
@αειποτε
περιμενετε απο εμενα απαντηση;
καλημερουδι…
13 Ιουλίου, 2007 στο 10:45 πμ
@αντωνιος
γραφαμε μαζι!
τι να πω; δεν ξερω αντωνη… απλα δεν ξερω…